Onze ervaringen met de zorg in Amerika

Omdat er vraag naar was… en het de afgelopen dagen te heet was om het huis te poetsen… Het is een heel verhaal geworden. Heb je geen zin om alles te lezen, scroll dan door naar ‘echt Amerika?!’ Daar staat alles wat ons opgevallen is puntsgewijs.  

De eerste 24 Uur in Amerika

Na een dagje Niagara Falls (zie mijn vorige bericht) en een flinke file bij de grensovergang kwamen we ’s avonds aan bij onze vrienden in Pittsford. Wat leuk om hen weer te zien! We gaven de cadeautjes en de kinderen gingen gelijk trampolinespringen. Heerlijk zo’n grote trampoline waar ze met meer kinderen op kunnen. De volgende ochtend baalden ze dan ook flink dat het regende en ze niet konden springen. Gelukkig was het ’s middags droog. Ze sprongen een paar minuten. Ik stond voor het raam te kijken en Alex was bij de kinderen aan het fotograferen. Op het moment dat hij met zijn rug naar de kinderen toe stond hoorde hij ‘KRAK’.

“Onze ervaringen met de zorg in Amerika” verder lezen

Moederdag, hoe wordt het bij jullie gevierd.

Op de peuteropvang wordt alweer druk geknutseld voor moederdag. Hier thuis heb ik nog niks ontdekt en wordt nog niet geheimzinnig gedaan. Ik ben benieuwd of er iets komt. Dure cadeaus hoef ik niet, zelfs geen praktische. Maar ik kan het wel waarderen als er aandacht aan geschonken wordt. Een brief, ontbijtje, knutselwerkje of een gezellig dagje uit. Daar word ik blij van. Meestal koop ik samen met mijn zussen iets voor mijn moeder. En bij schoonmoeder gaan we vaak even op bezoek, met een kleinigheidje of iets lekkers voor bij de koffie bijvoorbeeld.

In de winkels zie je zoveel cadeaus voor moederdag. Van een paar centen tot honderden euro’s. Ik wilde een blog schrijven over Moederdag wereldwijd. Omdat ik dus heel nieuwsgierig ben. Maar daarvoor hoor ik graag verhalen van jullie.

Vier je Moederdag? En hoe? Waar woon je? Ik hoor het graag. Laat je een bericht achter?

Er volgt dus nog een blog over Moederdag.  Tot snel!

Even bijkletsen

De afgelopen tijd heb ik weinig geschreven. Ik had hier minder behoefte aan, omdat ik genoeg andere dingen te doen had. Van alles en nog wat. Daarom nu even een ‘bijklets-bericht’. Kletsen is volgens mij het leukst als je dit samen met iemand doet. Dus hierbij nodig ik je uit om te vertellen wat jij gedaan hebt afgelopen week. Of wat je ook maar kwijt wilt. 🙂

“Even bijkletsen” verder lezen

Nieuw jaar; terugblik en vooruit kijken

En dan is het alweer 2 januari. Sinds de kerst denk ik al na over mijn eindejaarsblog. Waarom het zo lang duurde? Tijdgebrek? Nee niet perse. Ik wist eigenlijk niet wat ik moest schrijven. Wat was het voor een jaar? Moeilijk te omschrijven. Ik vond het geen topjaar, maar het was ook niet één en al ellende. Meer mwah.. oké. Iedereen had zijn hoogtepunten en dieptepunten. Omdat schrijven echt een hobby voor mij is en ik dagboeken altijd kwijt raak probeer ik het jaar toch kort samen te vatten.

“Nieuw jaar; terugblik en vooruit kijken” verder lezen

Van typmiep tot pedagogisch medewerker

Eerder schreef ik over mijn voorgenomen carrière switch. Lees hier mijn vorige bericht

En die verandering van werk en werkgever is er gekomen!

 

Een maand ben ik nu pedagogisch medewerker.

En wat ben ik blij dat ik deze keuze gemaakt heb!

 

 

 

 

Op mijn vorige werk was het allemaal prima, maar ik miste echt de uitdaging. Ik deed alles op de automatische piloot.

Nu heb ik heb nog veel te leren. Ik ben bezig met BHV en een herhaling van de KinderEHBO. De protocollen die belangrijk zijn ken ik nog niet allemaal. En ook zal het allemaal nog veel sneller kunnen. Maar ik weet zeker dat dit goed gaat komen.

Vandaag schrijf ik over de verschillen en overeenkomst, de voor-en nadelen van werken als flexmedewerker en mijn toekomstdroom. Nieuwsgierig? Lees dan verder.

“Van typmiep tot pedagogisch medewerker” verder lezen

Thuismanager? – gezellig weekend alleen met de kinderen

Afgelopen weekend was Alex op pad. Vanaf vrijdagochtend was ik dus alleen met de kinderen. Dat komt niet zo vaak voor, meestal ben ik de gene die een paar nachten weg is.

Met school, peuterspeelzaal, kinderdagverblijf, speelafspraakjes en sporten vind ik het door de week soms al een heel gepuzzel om iedereen op tijd overal te brengen en halen. Ik heb echt respect voor ouders die dit altijd helemaal alleen moeten doen. Ik ben op het werk geen manager, maar voel me soms wel net een thuismanager. En dan is een duobaan helemaal niet verkeerd.

“Thuismanager? – gezellig weekend alleen met de kinderen” verder lezen

Oh gelukkig is het bij jullie ook zo.

Dit bericht schrijf ik nadat ik deze week meerdere keren ouders heb horen zeggen ‘oh gelukkig is het bij jullie ook zo’, ‘ik ben blij dat ik niet de enige ben bij wie de kinderen niet gelijk staan te springen om naar huis te gaan’, ‘let niet op de rommel hoor’.

De stapel schone was is inmiddels weer aardig hoog. Ik moet toch eens in de leer bij moeders die hun huis altijd op orde hebben.

Tijdens zo’n gesprek komt vaak ter sprake dat vooral moeders soms het idee hebben dat ze de enigen zijn bij wie het niet altijd perfect gaat. En dan nemen ze (of eigenlijk we) een voorbeeld aan het perfecte plaatje. Maar opvoeden gaat niet altijd vanzelf.

“Oh gelukkig is het bij jullie ook zo.” verder lezen

Geluksmomenten

Nooit staat mijn hoofd stil. Als de ene activiteit geweest is ben ik in mijn hoofd alweer bij de volgende.

Van vakantie naar vakantie. Van dagje weg naar dagje weg. Van feest naar feest. Ik hou er van om te plannen. Vooral om leuke dingen te plannen. Toekomstdromen werkelijkheid te laten worden. Maar door al het plannen en vooruit denken vergeet ik wel eens te genieten van de ‘gewone’ dagen. Genieten van mijn gezin, vrienden en familie. Genieten van de kleine dingen. De dingen die er toe doen. Daarom heb ik besloten elke dag een geluksmomentje te delen. Voor hoe lang? Geen idee. (Ik moet niet alles willen plannen hè.)

Waarom? In eerste instantie voor mezelf. Omdat ik me wat meer bewust wil zijn van alles wat ik heb. Net als mijn kinderen genieten van het moment. Als je mee wilt doen ben je natuurlijk van harte welkom. Doe het voor jezelf en niet voor de buitenwereld. Doe het op je eigen manier. Zeg het tegen iemand. Schrijf het op. Wat dan ook. Wat voor jou werkt. “Geluksmomenten” verder lezen